Het modehuis Natan heeft eerder deze week het uniform voorgesteld dat de Belgische atleten zullen dragen op de Olympische Spelen in Peking. Ontwerper Edouard Vermeulen benadrukte dat hij tegen unisex is. Een grote stap vooruit.
Dit jaar dus geen vormeloze pantalons of androgyne jasjes meer. Kim Gevaert mag haar benen tonen en Sven Nys kan zijn stoere borstkas accentueren. Weg met de beige-blauwe tenten van de Olympische Spelen in 1996.
Hoewel. Vermeulen koos toch weer voor beige. Ter vervanging van het geel uit onze Belgische driekleur. Toegegeven, in het geel zouden onze atleten veel weghebben van de Braziliaanse kanaries, en het zou hun vale Belgische teint niet echt flatteren.
Maar waarom geen stijlvol zwart met rode en gele accentjes? Zwart slankt af, zwart is chique, maar zwart is vooral géén beige. Beige, het onbestemde kleurtje bij uitstek voor inspiratieloze momenten. Beige, unisex en geschikt voor alle seizoenen. Ideaal om in de achtergrond op te lossen, ideaal voor Belgen.
Neen! De Olympische Spelen zijn allesbehalve inspiratieloos en onze atleten zijn meer waard. Ze zullen het al niet moeten hebben van hun overdonderend massale aanwezigheid. Hoe kunnen ze dan wel opvallen in de massa, hoe kan de modale TV-kijker ze herkennen uit duizenden atleten?
Kleur dus. Mysterieus zwart of vurig rood, waarom niet? Bovendien is beige ook niet echt flatterend voor de blanke huid. Vermeulen verkondigde vol vaderlandsliefde dat we onze vlag moeten koesteren, maar hoe kan de Belg de driekleur koesteren als één van de drie kleuren verandert in een vaag maar veilig alternatief?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
9 opmerkingen:
tussen de wedstrijden mogen ze ook de post ronddragen in het atletenkamp...
De ontwerper wilde wellicht ons communistische verleden wat in de verf zetten. Daarin is ie wel geslaagd. Nog een rode officierspet en witte handschoenen en het is compleet.
Ik heb op 'Sexy' gestemd omdat dat nu eenmaal het eerste is waar ik aan denk bij 'Rusland'. Van multiculturaliteit gesproken...
Mag ik er even op wijzen dat die speelse kreukelpapierachtergrond mijn grafische zieltje hevig foltert?
Het maakt je tekst moeilijk leesbaar en het zorgt níet voor het effect van romantisch drukwerk.
Ik kon dat niet aan mij voorbij laten gaan...
hey kim,
wist al dat het van jou was voor ik je naam zag staan. Goeie stijl: goed ritme, goeie punch, yeah! doe zo voort..
Een geheime aanbibber
niet zo geheim, bij nader inzien
en ik vind dat beige ook te vaal. Daar staat nu eens echt niemand mee, behalve onze Citroën van vroeger (en dan nog)
Ik heb zo een flauw vermoeden wie ik is, zeker als hij het kreukelpapier niet mooi vindt...am I right A?
Tja excuses daarvoor, maar we vonden het wel iets hebben (àlles beter dan dat saai sjabloon van Blogger)
Dank voor de reactie trouwens!
BBBrechje!
Leuk dat je ook de blog gelezen hebt!
A it is.
Bedankt om mijn anonimiteit te bewaren, K. :p
Een reactie posten