Wetstraatjournalistiek

Woensdag 7 november zou volgens velen een historische dag worden. De Vlamingen zouden eenzijdig stemmen voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Voor velen het begin van het einde: Vlamingen zullen vaker hun meerderheid gebruiken, Walen zullen nog minder compromissen willen sluiten, België valt uiteen, België splitst, gedaan met het koningshuis, en met een beetje geluk moeten we morgen niet gaan werken!

Zoals dat gaat met historische dagen betaamt het een echte Belg, Vlaming of Waal, om aan wat ramptoerisme te doen. En aangezien wij ons als student in Brussel echte Belgen voelen, en op de koop toe echte Belgische journalisten willen worden, konden we niet ontbreken in de Wetstraat. Een zeer interessante les interviewtechnieken ten spijt.

Zoals dat gaat met journalistieke ramptoeristen op historische dagen waren de verwachtingen hoog gespannen. Té hoog, bleek vlug. Het was al overvol in het parlement dus we werden terug naar buiten gestuurd. Moedig hoopten we nog dat daar toch het meeste nieuws zou te rapen vallen. Ijdele hoop.

Op de stoep voor het parlement vonden we geen bekende politici en geen beroemde TV-presentatoren (of die met zijn bril, is dat niet enen van de VTM? En daar op de micro's, daar staat VRT!). De journalisten in de Wetstraat deden zelfs geen moeite om te doen alsof ze met iets van nationaal belang bezig waren. Druk was het er wel, maar iedereen stond gelaten kou te lijden en bemoedigend naar elkaar te glimlachen. Solidair volgden we dan maar hun voorbeeld.

VTM was zo vriendelijk om hun busje open te zetten zodat iedereen de stemming kon volgen, weliswaar vanuit de verte op een minuscuul schermpje. Ook de politici bleken niet van plan wat rock 'n roll-gehalte aan het historisch moment toe te voegen. Pieter De Crem las apatisch alle artikels voor en eindigde telkens met "wie is voor...wie is tegen...wie onthoudt zich?" Uiteraard werd voor de splitsing gestemd. De journalisten bleven wachten. De politici bleven binnen. Daar stonden ook journalisten en het was toch te koud op straat.

Eventjes leek het interessant te worden. Olivier Maingain kwam buiten en de journalisten konden even hun verkleumde ledematen bewegen. Micro vooruit, lens zo dicht mogelijk, en maar roepen en klikken. Maingain vertrok en het werd weer stil in de Wetstraat.

Al snel had iedereen door dat het historisch moment in de praktijk niet veel effect zou hebben. De effectieve splitsing is nu nog verder weg, de onderhandelingen gaan waarschijnlijk gewoon door. En België blijft België, waarin de Brugse voetbalderby vanavond wellicht voor velen van groter historisch belang zal zijn dan de stemming van woensdag.