Seks met dieren

Geachte Goedele,
Beste Bambi,

Na het verschijnen van Het Vaginaboek en Het Penisboek moést er wel een coïtaal vervolg komen. Een voorspelbare bestseller in de categorie non-fictie. Maar wat is het doel van Ons Seksboek? Seks dichter bij de mensen brengen?

Of seks dichter bij de dieren brengen? In verschillende kranten kwamen we vorige week te weten dat "Bambiseks" niets voor jou is. Het mag best wat stouter. Mij lijkt Bambiseks toch al behoorlijk stout. En vooral fout. Een lief klein damhertje, met grote blauwe ogen. Rillend van angst voor het geluid van een zich openende ritssluiting van een vettig grijnzende jager. Oog in oog met de rode loop van een geslachtgeweer...

Ik begrijp wel dat bambiseks een dankbare term is. Het is een beetje zoals "Seks met dieren" boven je artikel zetten. Volgens sommige journalisten zet dat veel mensen aan tot het lezen van je artikel. Toen ik dat onlangs hoorde, besliste ik om ooit nog de daad bij het woord te voegen. Bij deze.

Toch vind ik Bambiseks vooral een nietszeggende term. Niemand begrijpt metéén wat je ermee bedoelt. Net zoals een slechte krantenkop. 'Bambibeffen' of 'Peterpanpijpen' zijn veel duidelijker. Ook speels, onschuldig en jeugdig, zonder iets aan de verbeelding over te laten.

Maar genoeg over taal en semantiek.

Ons Seksboek staat vol verwijzingen naar Humo's Grote Seksenquête. Deze verdienstelijke poging om het paargedrag van de Vlaming in kaart te brengen, wordt in elk interview vermeld. Maar nergens worden de resultaten van deze enquête in vraag gesteld.
Dit is des te opmerkelijker omdat ons steeds op het hart gedrukt wordt dat dergelijke enquêtes toch met een korreltje zout genomen moeten worden. In één en hetzelfde interview schermen met cijfers om beweringen te staven en even verder zeggen dat percentages waardeloos zijn? Goed dat het "maar" een seksboek is. Een financieel-economisch verslaggever, bijvoorbeeld, zou horendol worden van zoveel interne tegenspraak.

Dag Goedele,
Dag Bambi,

Jan