Kerst

Kerst is een tijd van blije en vredige gezichten. Dat zou men toch verwachten, in deze sfeer van lichtjes en muziekjes, van pakjes en haute cuisine. En toch.

Op de trein bijvoorbeeld. Een man met brilletje en papperig gezicht installeerde zich gisteren aan mijn overkant en slaakte een diepe zucht toen hij neerzeeg in de te krappe zetel. Die zucht zou een voorbode blijken voor nog meer ostentatieve ergernis. Het mannetje gluurde schichtig rond en zijn ogen bleven hangen bij een jongeman in een rolstoel. Die jongeman was in gesprek met zijn reisgezellin, een knap blond meisje, blind.

Zelf had ik de twee ook al opgemerkt. De jongen en het meisje praatten over de bijzonderheden van daten als je een lichamelijke onvolmaaktheid hebt. Beiden waren single, maar niet volledig 'happy'. Met mijn geoefend oog zag ik meteen de perfecte oplossing. Maar zulke dingen kan men niet forceren, dat bewijst de realiteit meestal.

De gebrilde man aan mijn overkant leek minder geamuseerd door de twee. Hij zuchtte en kuchte als om te zeggen “praat niet zo luid en verveel niet de hele trein met je verhaaltjes.” Eerlijk gezegd, mij verveelden die verhaaltjes allerminst. Ik verbaasde mij er al de hele treinrit over hoe levenslustig die twee waren. Voor hen draait kerst wel degelijk om warmte en hoop, om blije en vredige gezichten.

Maar de gebrilde man, die zuchtte om de vertraging die de trein had. Hij zuchtte toen hij een gezin met twee kinderwagens de wagon zag binnenrijden, en hij zuchtte nog harder toen de kinderen lieten merken dat ze de treinreis maar niets vonden. Die man zal altijd een reden vinden om te zuchten. Daar zal kerst, met zijn lichtjes en muziekjes, pakjes en haute cuisine, niet veel aan veranderen.

Geen blauw in januari

Het terrorisme-alarm dat vorige week is afgekondigd in onze hoofdstad zal zijn tol eisen in januari. Deze week worden immers 300 extra manschappen ingezet, waarvan er 200 afkomstig zijn uit de lokale Brusselse politiezones.

De blauwe garde kent dus drukke tijden. Veel politie-agenten konden niet aan de kersttafel plaatsnemen of zullen oudejaarsnacht heel erg nuchter doorbrengen tussen fuivende pubers in de Brusselse binnenstad.

De agenten die twaalf uur per dag presteren mogen daarvan vier uur en vierentwintig minuten recupereren. In januari zullen dan in totaal 1584 uren moeten worden opgenomen of terugbetaald.

Het ziet er dus naar uit dat Brussel met een flinke kater het nieuwe jaar zal inzetten. Bovendien zullen we op onze tellen mogen passen als we in januari de hoofdstad een bezoekje brengen, want als al die agenten hun zuurverdiende uren opnemen blijven er weinig over om de befaamde Belgische criminaliteit te bestrijden.

Tenzij er natuurlijk echt een terroristische aanval komt. Dan zullen onze blauwe helden in actie schieten en zal heel België opgelucht ademhalen. Dan verdienen de agenten enkele rustdagen. Laat januari dan maar boevenmaand worden, er ligt toch een nieuw jaar in het verschiet.

Darwinism Part II

People Change

Amerikaanse onderzoekers hebben ontdekt dat de evolutie van de mens nog niet op zijn eindpunt is, dat zeggen ze in het vaktijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences. Neen, de voorbije 5000 jaar evolueerde de mens ongeveer honderd keer sneller dan in elke andere periode. Onze genen hebben nood aan verandering blijkbaar.

Slimme Genen

Die genen zijn slim en passen zich traag maar gestaag aan onze leefomgeving aan. Natuurlijke selectie is dus weer meer dan eens van tel (ja Darwin, jij wist het als eerste). in zo'n 7 procent van de menselijke genen vonden de wetenschappers sporen van recente veranderingen ('recent' is natuurlijk altijd relatief als het over aardse en menselijke veranderingen gaat).

Het meest opmerkelijke is nog dat die nieuwe genetische verschillen eigen zijn aan de verschillende continenten: in Europa, Azië en Afrika evolueren de genen aan het hoogste tempo en dat onafhankelijk van elkaar (in Amerika lijkt "science and progress" dus minder van tel, vreemd).

Malaria

In plaats van homogenisatie krijgen we dus weer meer differentiatie. Noord-Europeanen worden stees bleker en hebben vaker blauwe ogen (er zou er iemand blij mee geweest zijn...). Afrikanen worden steeds meer immuun voor malaria.

Kijk, dat zou ik ook wel willen, immuniteit voor malaria. Een mens wil dan eens op reis, hoopt op die reis naar een mooi stukje jungle te gaan waar toevallig wat malariamuggen en andere vieze beestjes zitten, en als verantwoord reiziger legt die mens dan ook een reisapotheek aan.

Door een dagje oponthoud hier en daar op de reis wordt het sluitstuk, de trip naar de jungle, dan maar afgeschaft. De aangeschafte malariapillen (van 50 euro per dosis, voor een week mag je al gauw twee of drie dosissen rekenen...) zijn dus ongeconsumeerd en liggen nu in ons allerminst exotische thuis in de badkamerkast.

Iemand een reis naar een exotisch oord geboekt? Kom maar halen, die pillen...



What's Next?
Hoe verschillend zijn we binnenkort van onze Chinese of Afrikaanse medemens? Evolueren we naar verschillende soorten, waardoor "de mens" een vaag, of onhoudbaar, begrip wordt?

Denk daar maar eens over na...

Domme Vragen

Een tijdje geleden was op Canvas een reportage te zien over Hugo Chávez, president van Venezuela.

In die BBC-reportage werd een boekje opengedaan over de man die al 8 jaar de plak zwaait in het Zuid-Amerikaanse land, en over het land zelf, klein maar heel belangrijk.

De inwoners zijn grotendeels arm, maar kunnen wel ongelofelijk goedkoop tanken. Want Venezuela is een olieland, en dus heel belangrijk, ook voor de VS.

Chávez noemt de Amerikaanse president Bush al eens “burro” en “diabolo”, en Bush laat zich ook al eens kritisch uit over zijn Latino friend. Chávez heeft zelfs een eigen tijdszone ingesteld, zogezegd voor het gemak van zijn volk (dat dan bij daglicht kan opstaan en gaan werken), maar in werkelijkheid gewoon omdat hij niet in dezelfde tijdszone wil leven als de VS.

Het meest ontluisterende van de hele reportage was waarschijnlijk de mededeling dat Chávez goedkope brandstof levert aan het Londen’s openbaar vervoer.

Wat?

Chávez sponsort het Londen’s openbaar vervoer terwijl een niet te verwaarlozen deel van zijn bevolking op straat crepeert en er van degelijk openbaar vervoer in Venezuela zelfs geen sprake is?

Waarom?

Aha, London geeft Chávez in ruil gratis expertise ... over openbaar vervoer (en stedelijke ontwikkeling, toerisme en milieubescherming). Dat verklaart alles. Het opportunisme van Chávez viert hoogtij.

Geconfronteerd met de vraag “waarom sponsort u het openbaar vervoer van de Britse hoofdstad terwijl de armoede in uw eigen land nog niet is bestreden?”, weet Chávez er niets beter uit te kramen dan “wat een ongelofelijk domme vraag!”.

Maar, mijn mama heeft altijd gezegd dat domme vragen niet bestaan? Dat er alleen maar domme antwoorden zijn? Heeft ze mij dan al die jaren voor de gek gehouden?

Hugo Chávez beweert dat hij dom zal overkomen als hij zo’n domme vraag probeert te beantwoorden. Elke kritische vraag afwijzen als naast de kwestie en te dom om op te antwoorden, is heel makkelijk maar heel twijfelachtig voor elke mens met gezond verstand.

En als er dan toch domme vragen bestaan die geen antwoord behoeven:

- Heeft Chávez een vijsje los?

- Kikt Chávez op een absolutistisch en nepotistisch bewind?

- Geeft Chávez geen zier om zijn volk?

Vodka-Binge Bull

Official Party Drink: Vodka - Red Bull

Vrijdag in de krant: een ongeruste moeder stuurt de Vereniging voor Alcohol- en Drugsproblemen (VAD) naar de Gentse middelbare school Nieuwen Bosch. Op de uitnodiging voor het jaarlijkse retoricabal stond bovenaan vermeld: Official Party Drink: Vodka- Red Bull.


Serieus: "Official Party Drink"

Waarom zet je zoiets op een affiche? Van een galabal?
Is de vodka-red bull goedkoper dan elders? Het zou kunnen, want op de website staat er bij de lokkertjes dat pintjes maar een € 1,5 kosten. Of is een vodka-Red Bull in de hiërarchie der dranken de absolute topper. Is vodka- Red Bull hip of stoer?


Serieus: "Vodka- Red Bull"

Ik heb de hele fuzz rond vodka-Red Bull nooit begrepen. Een cocktail behoort iets extra toe te voegen aan de som der delen. Anders drink je de ingrediënten beter afzonderlijk. Meerwaardezoekers kijken canvas, en drinken cocktails.
De enige meerwaarde van een vodka-Red Bull zit in de prijs. Een vodka-Red Bull is veel meer waard dan een pintje.
Omdat een blog niet dient om over geuren en smaken te neuten, stel ik de vraag even opnieuw:

Serieus? Vodka- Red Bull?

Lieve Bezorgde Moeder in kwestie,
Ik kan me voorstellen dat het een harde klap moet zijn geweest. Je treft op de kamer van zoonlief een flyer aan voor een galabal. Het galabal waarop in jouw tijd waarschijnlijk een orkestje zat te spelen. Een galabal is tenslotte iets chics, dat is niet zomaar een Thé Dansant. En je leerde er toch eens wat deftiger jongens kennen dan de boerenkinkels uit het dorp. Dat lijkt vandaag nog steeds zo. "No tie, no entrance" kopt de flyer.

Inderdaad, dat lijkt zo.

Eens om de zoveel weken dropt u zoonlief ergens te velde aan een discotheek die voor de gelegenheid de feestzaal is van een Gentse stadsschool. Die avonden gaat u met een gerust hart slapen. Nog steeds denkend dat zo een galabal toch iets anders is dan de fuif in dat muffe parochiezaaltje. Volledig in kostuum met das. Zo hoort het. Feestverpakking als uniform.

Maar tijden veranderen. Exit orkestje. Enter Deejays. Weg wijn, welkom vodka- Red Bull.

Vermoedelijk hield u het na twee wijntjes al voor bekeken. Je moet tenslotte niet overdrijven. Je grenzen moet je kennen. Vandaag zijn twee wijntjes de opwarming voor de aperitief vóór het galabal. Ik begrijp uw ongerustheid, mevrouw, met al die berichten over binge-drinking en comazuipen de laatste tijd. Een mens zou voor minder naar de VAD bellen.

Het moet even schrikken geweest zijn voor de mensen van de VAD. Vermoedelijk was hun reactie ook: Serieus? Vodka-Red Bull!
ALARM.

Toch is net die onwetendheid van de ouders een deel van het succes van retoricabals. Je ouders vinden het goed dat je naar zoiets chics als een bal gaat. Ze weten niet beter. Jij kan op een bal doen wat je wil, drinken wat je wil. Ze weten niet beter. Perfect.

Sterke drank en jonge mensen zijn een zeer interessante cocktail. Zeker op een retoricabal. Zo wist ik lange tijd niet wat binge-drinking was. Tot een goeie vriend me zei: "Wel, zoals vroeger op een bal, ofzo." Ik heb het altijd al vreemd gevonden dat er nooit een Telefacts-reportage is gemaakt over retoricabals. Tegelijk vond ik het ook best goed. Wat niet weet, niet deert.

Tot deze week natuurlijk, toen bleek dat ze sterke drank drinken op een galabal. Verontwaardiging. Schande. Wel, voor de duidelijkheid. Op elk retoricabal wordt sterke drank geschonken. Al minstens 10 jaar lang. Dat is misschien zelfs één van de redenen waarom ze zo succesvol zijn. Het helpt toch altijd dat je een kostuum aanhebt en een whiskey- cola in de hand. Of je stiekem aangeschafte cocktaildress en een vodka- red bull. Net dat tíkkeltje meer zelfvertrouwen. Een welriekende roes in een classy omgeving met allemaal mooie jonge mensen. Eigenlijk zijn retoricabals een subculuur op zich. Zo uitdrukkelijk aanwezig dat ouders niet nieuwsgierig zijn naar de inhoud ervan. Dus schrikken ze zich te pletter als ze horen dat de vodka- Red Bull rijkelijk moet vloeien. De kans dat dit voorval aangegrepen wordt om retoricabals overal in Vlaanderen te reglementeren is klein. Blijven drinken zullen ze dus, Die dekselse pubers.

Blijf dus vooral rustig verder slapen, als u op 19 december uw zoon gaat afzetten in Destelbergen.

Good night, good luck.